right|180px| Służba geograficzna (II RP) – dział administracji wojskowej II RP.
Zadania Zadaniem służby geograficznej było zaopatrzenie sił zbrojnych w materiał kartograficzny oraz przeprowadzanie związanych z tym prac pomiarowych: przeprowadzenie triangulacji, niwelacji i pomiarów, związanych ściśle z topografią i potrzebami wojskowości; przeprowadzenie zdjęć topograficznych dla celów wojskowych, sprawdzanie istniejącego materiału kartograficznego i utrzymanie go w ewidencji; sporządzanie i powielanie map i planów dla wojska; wykorzystanie fotografii powietrznej i ziemnej do prac topograficznych i pomiarowych; utrzymywanie i przygotowanie kadry fachowych triangulatorów, topografów, fotogrametrów i kartografów; szkolenie oficerów poszczególnych broni w topografii, w Oficerskiej Szkole Topografów, oraz współdziałanie z Oddziałem III Sztabu Generalnego, przez dostarczanie fachowych wykładowców; organizacja oddziałów pomiarowych.
Organy centralne Generalne kierownictwo służby geograficznej znajdowało się w ręku Szefa Sztabu Generalnego, któremu bezpośrednio podlegał Kierownik Wojskowego Instytutu Geograficznego.
Centralną instytucją wykonawczą Szefa Sztabu Generalnego był Wojskowy Instytut Geograficzny w Warszawie.
Skład:
1.Kierownictwo: