Renowację przeprowadzono w okresie 1997–2005Lubos-Kozieł 119 Podczas III powstania śląskiego, od 21 maja 1921 r., pomimo dezaprobaty przełożonego konwentu franciszkanów o. Kolumbana Soboty, w klasztorze kwaterowali żołnierze bawarskiego korpusu ochotniczego Oberland wraz z jego sztabem. Prowadzono wówczas w obrębie klasztoru, m. in. w jednym z pomieszczeń w pobliżu furty klasztornej, brutalne przesłuchania i tortury na przedstawicielach okolicznej ludności polskiej. W wyniku zdecydowanego protestu o. Kolumbana Soboty wobec sztabu Freikorps Oberland, praktyki te ustały. W latach 1928–1938 zbudowano na południe od klasztoru Dom Pielgrzyma. W 1939 r. Niemcy zabronili odprawiać w klasztorze msze w języku polskim, a 13 listopada 1940 r. wyrzucili franciszkanów z klasztoru, oddając budynek Niemcom z Rumunii, niszcząc przy okazji bibliotekę klasztorną, skuwając polskie napisy i konfiskując zbiory muzeum klasztornego. W czasie wojny Niemcy aresztowali gwardiana Bonifacego Wiesiołka. W okresie 1957–1963 Josef Mitschke dokonał przebudowy wnętrza kościoła w stylu neobaroku, wykonując neobarokowe sztukaterie, malowidła ścienne i główny ołtarz, a w 1992 r. jego syn Georg zbudował neobarokowy prospekt organowyMitschke s. 168. W 1949 r. miał miejsce zjazd kapłanów z udziałem prymasa Stefana Wyszyńskiego, a w 1983 r.