thumb|250px|Mięśnie gardła – widok z boku (strona prawa). Powięź gardłowo-podstawna (niezaznaczona) rozciąga się od podstawy czaszki do włókien mięśnia zwieracza górnego gardła (constrictor pharyngis superior) Powięź gardłowo-podstawna () – w anatomii człowieka mała przestrzeń, która rozciąga się od podstawy czaszki ku dołowi na odległość 1–2 cm, wchodząc w ścianę gardła. Stanowi ona górny przyczep gardła do podstawy czaszki. Jest to gruba błona zbudowana ze zbitej tkanki łącznej włóknistej. W sensie histologicznym stanowi ona przedłużenie (ku górze) błony podśluzowej oddzielającej błonę śluzową gardła od warstwy mięśniowej; w sensie anatomicznym jest to ściana gardła pozbawiona warstwy mięśniowej. Ku dołowi przechodzi ona w cienką i mocną warstwę oddzielającą włókna mięśnia zwieracza górnego gardła od błony śluzowej. Warstwa ta posiada więcej włókien elastycznych i zwana jest niekiedy powięzią sprężystą ().