Pius XII podkreślił też znaczenie duchowej nauki, która płynie z objawień w Lourdes, zwłaszcza nauki o macierzyńskiej opiece Maryi nad światem, o nawróceniu, przebaczeniu grzechów i nadziei na zbawienie. Papież zalecił, aby nie ograniczać się do emocjonalnych przeżyć związanych z pobytem w Lourdes, lecz płynącą stamtąd naukę umacniać w życiu osobistym poprzez przystępowanie do sakramentów, poszanowanie etyki chrześcijańskiej oraz działalność w Akcji Katolickiej. Za szczególnie ważne uznał wszakże społeczne oddziaływanie chrześcijan. Powinni oni działać na rzecz odrodzenia wiary i wartości chrześcijańskich we współczesnym świecie, który jest zagrożony przez straszliwą pokusę materializmu. Jej wyrazem jest nieumiarkowane dążenie do bogactwa, przyjemności i wygody, egoizm, kult ciała, wyuzdanie, pogarda dla życia – nawet tego, które się niszczy, zanim świat ujrzało (aborcja). Papież powtórzył pogląd, który był podstawą jego programu duszpasterskiego, że sprawa społecznego i politycznego pokoju jest sprawą etyki i dlatego żadna reforma nie będzie owocną ani też umowa stałą bez odnowy i oczyszczenia serc.
Jest to jedyna encyklika Piusa XII pisana w j. francuskim.
Linki zewnętrzne Treść encykliki w języku polskim Treść encykliki w języku angielskim
Kategoria:Encykliki Piusa XII Kategoria:Utwory literackie z 1957