Karol Rajmund Eisert (ur. 4 maja 1865 w Łodzi, zm. 29 października 1938 tamżeZdjęcie malowanego portretu w zbiorach Biblioteki Wojewódzkiej im. J. Piłsudskiego w Łodzi, arch. fotograficzne Alfreda Kissa, sygn. 53.) – łódzki przedsiębiorca, twórca potęgi rodziny fabrykanckiej (przemysł włókienniczy) Eisertów na gruncie łódzkim.
Życiorys Był synem Karola Eiserta, właściciela warsztatu tkackiego przy ul. Piotrkowskiej 135, wnukiem Jana Gottloba przybyłego w 1826 roku z Saksonii do Pabianic.
W 1894 r. pojął za żonę Marię Helenę Geyer (1875–1947) – pochodzącą ze znanego i bogatego rodu łódzkich fabrykantów – córkę Gustawa Adolfa Geyera, wnuczkę Ludwika Ferdynanda Geyera. Otrzymawszy w posagu 40 tys. rubli kupił od Izydora Lewina Barego fabrykę przy ul. Karola 19 (obecna ul. Żwirki), które po II wojnie światowej nosiły nazwę Zakłady Przemysłu Wełnianego im. Norberta Balickiego „Norbelana”.
Karol Rajmund Eisert był działaczem społecznym – współzałożycielem szpitala psychiatrycznego w Kochanówce, fundatorem szkoły powszechnej (podstawowej) w Dłutowie i domu sióstr zakonnych Diakonis w Łodzi. Był też znanym w Łodzi kolekcjonerem malarstwa. W 1938 r.