Aleja AndrássyegoPolski egzonim przyjęty na 111. posiedzeniu KSNG. () – reprezentacyjna aleja Budapesztu, łącząca plac Elżbiety (Erzsébet tér) z placem Bohaterów (Hősök tere). Wzdłuż niej wznoszą się eklektyczne neorenesansowe budynki, m.in. gmach opery węgierskiej.

Historia W 1768 r. ulica nosiła nazwę Ellbogengasse. W latach 30. XIX w. część otrzymała nazwę Schiffmannsplatz (następnie Herminenplatz), zaś w latach 40. tego stulecia inna część została nazwana Mauergasse. W 1870 r. hrabia Gyula Andrássy (ówczesny premier Węgier) rzucił pomysł przekształcenia ulicy w szeroką aleję na wzór paryski. Pomysł został zaakceptowany i w 1871 r. ruszyła przebudowa. Sama ulica została ukończona w szybkim tempie, lecz jej zabudowa (obliczona na ok. 5 lat) trwała znacznie dłużej. W 1873 r. na skutek kryzysu ekonomicznego prace budowlane zostały w większości zatrzymane. W 1876 r. część inwestorów dotkniętych kryzysem była zmuszona zwrócić niezagospodarowane działki miastu. Ostatecznie aleja została uroczyście otwarta 20 sierpnia 1876 r., jednak prace budowlane przy poszczególnych budynkach trwały aż do 1885 r. W 1883 r. nazwę alei zmieniono na Sugár út (Wielki Bulwar), by w 1885 r. nazwać ją imieniem jej pomysłodawcy (Andrássy út). W 1950 r. otrzymała ona nazwę Sztálin út (ulica Stalina), w 1956 r.