W 1824 odlał ze spiżu popiersie ks. Adama Kazimierza Czartoryskiego – przeznaczone do biblioteki Pałacu Kazimierzowskiego Uniwersytetu Warszawskiego, w 1833 trafiło do muzeum w Petersburgu. W następnym roku wykonał odlew pomnika ks. A. Czartoryskiego do Świątyni Sybilli w Puławach oraz tarczę trofealną księcia. Z tego okresu pochodzą brązowe ozdoby do marmurowego nagrobka Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego w katedrze w Płocku. W październiku 1825 firma prezentowała swe wyroby (koszyki, ścienne świeczniki) na wystawie przemysłu krajowego w warszawskim ratuszu. W pracowni Norblina wykonano insygnia królewskie cara Aleksandra oraz popiersie jego następcy – Mikołaja I.
W 1826 zakład przeniesiono na ul. Długą nr hip. 543 i był on wówczas największą wytwórnią brązów w Warszawie. Norblin przygotowywał się także do trudnego technicznie zadania – odlania w swoim zakładzie pomnika Mikołaja Kopernika, według modelu Bertela Thorvaldsena. Prowadził w tej sprawie korespondencję z kolejnymi prezesami Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie – Stanisławem Staszicem i Julianem Ursynem Niemcewiczem. Opracował kosztorys przedsięwzięcia, planował odlanie posągu w kilku częściach metodą piaskową.