Ludwik Norblin, właśc. Wincenty Ludwik Norblin (ur. 16 grudnia 1836 w Warszawie, zm. 11 grudnia 1914 w Johannisbadzie (dziś Jańskie Łaźnie koło Hradca Králové)) – platernik, współzałożyciel Towarzystwa Akcyjnego Fabryk Metalowych pod firmą „Norblin, Bracia Buch i T. Werner” w Warszawie.

Rodzina Ludwik Norblin był synem Wincentego Konstantego (1805–1872), właściciela zakładu produkującego brązy i platery i Henrietty Leopoldyny Augusty z domu Vorbrodt I voto Cerisy (1805–1882), wnukiem Aleksandra Jana (1777–1828), a prawnukiem znanego malarza Jana Piotra Norblina de la Gourdaine (1745–1830). Spośród ośmiorga rodzeństwa, pięcioro zmarło w niemowlęctwie lub dzieciństwie, młodszą siostrą była Albertyna Wilhelmina (1843-1912), zamężna za Teodorem Wernerem (1836–1902). Jego przyrodnia siostra Henryka Joanna Cerisy była żoną Ludwika Szwedego, znanego warszawskiego przemysłowca.

Brak jest informacji o wykształceniu Norblina, praktykę zawodową odbywał zapewne w fabryce swego ojca – Wincentego Konstantego Norblina.

Działalność zawodowa W roku 1865, wraz z siostrą – Albertyną i jej mężem Teodorem Wernerem, nabył od swego ojca – Wincentego Norblina, fabrykę wyrobów metalowych w Warszawie przy ul. Chłodnej. Wartość wytwórni oszacowano na prawie 110 tys. rubli, jednak cenę sprzedażną ustalono na 100 tys.