Wilhelm Szymbor CM (ur. 16 października 1879 w Niwce, zm. 9 grudnia 1949 w Krakowie) – polski prezbiter katolicki ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo, w latach 1935–1939 rektor Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie.
Życiorys Urodził się w miejscowości Niwka, która jest obecnie dzielnicą Sosnowca. W 1893 roku ukończył szkołę podstawową w Mysłowicach i rozpoczął naukę w Małym Seminarium Duchownym Księży Misjonarzy na Kleparzu w Krakowie, gdzie wstąpił do Zgromadzenia w 1896 roku. 1 listopada 1898 roku złożył śluby wieczyste. Święcenia kapłańskie przyjął dnia 5 lipca 1903 roku. Po święceniach przebywał na Kleparzu, następnie w 1908 roku rozpoczął organizowane rekolekcji dla różnych stanów, pełniąc równocześnie funkcję dyrektora Małego Seminarium Księży Misjonarzy w Krakowie Nowej Wsi Narodowej (1908–1911). Następnie został dyrektorem grupy misyjnej na Kleparzu. W latach 1912–1914 pracował wśród uchodźców w Niemczech, Danii i Szwecji, a w czasie wojny należał do Książęcego Komitetu Pomocy w Krakowie, którego celem było wspieranie osób dotkniętych klęską wojny. Po wojnie pracował na misjach i był redaktorem pisma „Roczniki obydwu Zgromadzeń św. Wincentego a Paulo”. W latach 1922–1928 pracował na misjach we Francji w Polskiej Misji Katolickiej prowadzonej przez Zgromadzenie Księży Misjonarzy.