Anna Pobóg-Lenartowicz (ur. 1959 w Czarnowąsach) – polska historyk specjalizująca się w archiwistyce, historii Śląska, historii średniowieczna Polski; nauczyciel akademicki, związana z Uniwersytetem Opolskim.
Życiorys Urodziła się w 1959 roku w Czarnowąsach, jednak wychowała się w Opolu, z którym związała swoją przyszłość. Ukończyła tu szkołę podstawową, a następnie kontynuowała naukę w III Liceum Ogólnokształcącym, które ukończyła w 1978 rokuWykaz absolwentów III LO w Opolu z 1978 roku.. Po pomyślnie zdanym egzaminie dojrzałości podjęła studia historyczne na Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, które zakończyła w 1982 roku. Po uzyskaniu tytułu magistra powróciła do rodzinnego Opola, gdzie pracowała jako nauczycielka historii i języka łacińskiego w macierzystym III Liceum OgólnokształcącymInformacja na podstawie wykazu nauczyciel III LO w Opolu.. W 1992 roku uzyskała stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalności archiwalnej na podstawie pracy pt. Uposażenie i działalność gospodarcza klasztoru NMP na Piasku we Wrocławiu do początku XVI wieku, napisanej pod kierunkiem prof. Wacława Korty. W tym samym czasie rozpoczęła współpracę z Wyższą Szkołą Pedagogiczną im. Powstańców Śląskich w Opolu (od 1994 roku Uniwersytet Opolski) jako nauczyciel akademicki.