Po niekorzystnych dla Polski globalnych wynikach plebiscytu oraz propozycjach podziału Górnego Śląska przedstawionych przez Międzysojuszniczą Komisję Rządzącą i Plebiscytową na Górnym Śląsku polskie Dowództwo Obrony Plebiscytu przystąpiło do przygotowań powstańczych. W kwietniu 1921 roku opracowano plan wystąpienia zbrojnego, który został zatwierdzony przez Wojciecha Korfantego. Jednocześnie wśród ludności polskiej wzrastało wrzenie spowodowane perspektywą powrotu panowania niemieckiego i towarzyszącego mu odwetu na ludności polskiej. Po nieopanowaniu większości głosów całego obszaru plebiscytowego i wobec docierających do Ślązaków informacji o planach niekorzystnego dla Polski podziału Górnego Śląska stało się jasne, że jedynym sposobem obrony przed uciskiem narodowym jest walka zbrojna„Na terenie plebiscytowym Niemcy często mścili się na tych Górnoślązakach, których podejrzewano o głosowanie za Polską”. Por. Marek Czapliński, Historia Śląska, Wrocław 2002, s. 362.. Polskie władze wojskowe również przygotowywały się do zbrojnego konfliktu uzupełniając zapasy broni i amunicji nad granicą śląską. Przygotowywano środki transportu, służbę łączności i szpitale.