Zygmunt Antoniewicz (ur. 17 września 1874 w Kowalewie PomorskimRodzina Antoniewiczów – spis ludności – Akta Miasta Poznania [dostęp z dnia: 2016-04-12], zm. 9 maja 1919 w drodze ze Lwowa do Poznania) – polski żołnierz i malarz ormiańskiego pochodzenia, uczestnik I wojny światowej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej. Podpułkownik Wojska PolskiegoProjekty PiS w rocznicę stanu wojennego (Niezależna – 13/12/2011) – Roland von Bagratuni [dostęp z dnia: 2016-04-12]. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 17 września 1874 w Kowalewie Pomorskim w rodzinie polskiego Ormianina, podpułkownika Michała Wacława Antoniewicza i austriackiej Ormianki Augusty von Wolf (Kajlkeri/ԳԱՅԼՔԵՐԻ). Po ukończeniu Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, studiował sztuki piękne. Pracował jako malarz.
Po wcieleniu do armii pruskiej odbył służbę wojskową i walczył na wielu frontach I wojny światowej, po czym został oficerem powstania wielkopolskiego. Po zwycięstwie powstania, za radą przyjaciela rodziny i głównodowodzącego powstania, generała Józefa Dowbor-Muśnickiego, przeszedł do Wojska Polskiego. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej i jako oficer w dniu 6 maja 1919 roku pod Lwowem został ciężko ranny.