Niezależnie od przebiegu tego sporu, niedawny pacjent skarżył się w liście do Richarda Cornuelle'a, że Nathaniel Brandon zaczął rozpowiadać informację na temat jego terapii, także fałszywe. Podczas tej próba walki z fobią psychoterapeuta zasugerował, że neuroza spowodowana jest m.in. irracjonalnym wyborem małżonki. Żona libertarianina była chrześcijanką, a wiara w Boga naruszała randowską zasadę pierwszeństwa rozumu. Lekarz polecał zmianę partnerki, później próbował przekonać ją do ateizmu. Ostatecznie wtedy Rothbard zerwał współpracę z Brandenem, tłumacząc to zrozumieniem „jaki z niego niedorzeczny fanatyk”. Branden był płodnym pisarzem, współautorem biuletynów The Objectivist Newsletter oraz książek Rand, takich jak Cnota egoizmu (1964). Po konflikcie z Rand, Branden usunięty został z głównego nurtu rozwoju filozofii obiektywizmu. Swoje życie z Ayn Rand opisał później w książce Judgement Day.
Jako samodzielny autor stał się jednym z propagatorów koncepcji poczucia własnej wartości (self-esteem), tłumaczonego także na język polski jako „samouznanie”.