Dodatkowo przy powództwach obligacyjnych, jeżeli powód nie żądał określonej sumy pieniężnej ani rzeczy (intentio incerta), wówczas intentio poprzedzane było zwięzłym wyjaśnieniem stanu faktycznego (demonstratio).
Jeżeli sprawa wszczęta powództwem opartym na prawie o charakterze osobistym prowadzona była w iudicium legitimum, wówczas z chwilą litis contestatio następowała konsumpcja skargi – dotychczasowy stosunek obligacyjny między stronami gasł. W szczególności gasło roszczenie materialne powoda. Jednocześnie powstawało dla niego uprawnienie do uzyskania wyroku opartego na treści formułki. Dla pozwanego z kolei powstawał obowiązek poddania się wyrokowi. Wygaśnięcie dotychczasowego roszczenia materialnego powoda powodowało, że nie mógł on w przyszłości w tej samej sprawie ponownie wytoczyć powództwaGaius Instytucje IV, 107: Jeśli natomiast w iudicium legitimum pozywano skargą osobistą i taką formułką, w której intentio oparta była na prawie, ponowne wszczęcie postępowania w tej samej sprawie jest niedopuszczalne z mocy samego prawa i dlatego zbędny jest zarzut.