podręcznego składu sprzętu i materiałów budowlano-fortyfikacyjnych, zawierający materiały dla: własnych potrzeb bieżących kierownictwa; potrzeb formacji wojskowych, dyslokowanych w danym rejonie; zapasy materiałów inżynieryjno-saperskiego formacji polowych.
W stosunku do podległego sobie personelu, kierownik rejonu inżynieryjno-saperskiego miał prawa dowódcy samodzielnego batalionu. Istniały dwa typy kierownictw rejonów inżynieryjno-saperskich: fortyfikacyjny i budowlany. Pierwszy, ustanowiony w rejonach obozów warownych, drugi, o przeważającym charakterze budowlanym, w pozostałych rejonach.
Do zakresu działania kierownika rejonu inżynieryjno-saperskiego należało: ewidencja budynków i gruntów, należących do wojska, fortyfikacji, dróg kołowych, wodnych, mostów drogowych, w obrębie danego rejonu. stały nadzór i konserwacja powyższych obiektów wojskowych; kierownictwo robót związanych z wyżej wymienionymi obiektami wojskowymi; wnioski o budowę nowych obiektów oraz ewentualnie kierownictwo i nadzór nad budową; naprawa, konserwacja i budowa nowych urządzeń i instalacji wodociągowo-kanalizacyjnych, elektrycznych, centralnego ogrzewania itp.; utrzymywanie w należytym stanie zapasów podręcznego składu narzędzi i materiałów; wykonywanie studiów fortyfikacyjnych i budowlanych; sporządzanie projektów, planów i kosztorysów dla