Kuber – chan koczowników Bułgarów i ludności osiadłej w rejonie Sirmium, przez część historyków utożsamiany z czwartym synem Kubrata.

Informacje o Kuberze pochodzą wyłącznie z Żywota i cudów świętego Demetriusza. Nie są znane okoliczności w jakich w II połowie VII wieku pojawił się na czele koczowników bułgarskich w granicach państwa awarskiego. Ponieważ nastąpiło to w okresie po śmierci chana Kubrata i po najeździe Chazarów na Wielką Bułgarię, jest możliwe, że opuścił Wielką Bułgarię pod naporem Chazarów i przeniósł się ze swym ludem na zachód. Historyk bizantyjski Teofanes piszący w IX wieku podaje informację, że synowie Kubrata po śmierci ojca, pokonani przez Chazarów, w większości opuścili ziemie Wielkiej Bułgarii. O czwartym z synów pisze tak: „poddawszy się kaganowi awarskiemu został ze swoim ludem w Panonii awarskiej”. Zdaniem części historyków jest całkiem możliwe, że nieznany z imienia syn Kubrata jest Kuberem, o którym mówi Żywot i cuda św. Demetriusza.