Iwan Michajłowicz Dogiel (ur. w Zalesiu, zm. w Kazaniu) – rosyjski farmakolog polskiego pochodzenia, profesor Uniwersytetu w Kazaniu.
Urodził się w Zalesiu w guberni witebskiej, jako syn drobnego właściciela ziemskiego Michała Dogiela. Ukończył gimnazjum w Kownie i Akademię Medyko-Chirurgiczną w Sankt Petersburgu. Po obronie pracy doktorskiej "Nowoczesne spojrzenie na budowę i dyspozycję gruczołów limfatycznych" w 1864 otrzymał stopień doktora medycyny na Uniwersytecie Moskiewskim. 15 listopada 1869 został zatwierdzony na stanowisko profesora nadzwyczajnego farmakologii na Uniwersytecie Kazańskim; Od 31 grudnia 1871 był profesorem zwyczajnym. Publikował w języku polskim, niemieckim i rosyjskim. Został odznaczony Orderem św. Anny II stopnia (1881), Orderem św. Włodzimierza III stopnia (1885), Orderem św. Stanisława I stopnia (1889)informacja o przyznanych odznaczeniach.
Żonaty z księżną Oboleńską.