Ten stan przetrwał aż do 1914 roku.
W 1912 gmina olkusko-siewierska (z siedzibą w Gołonogu) liczyła 26 236 mieszkańców i obejmowała: Gołonóg Porąbkę Strzemieszyce Wielkie Strzemieszyce Folwark Ząbkowice.
I wojna światowa Gmina została zlikwidowana przez okupantów austriackich w latach 1915–1919, kiedy to jej część znalazła się w obrębie nowo utworzonego przez nich powiatu dąbrowskiego, a którą Austriacy przekształcili w gminę Gołonóg, liczącą w 1916 roku 28.790 mieszkańcówStan szkolnictwa powszechnego w grudniu 1917 r. na terytorjum obu byłych jeneralnych gubernatorstw: Warszawskiego i Lubelskiego.
Niewielka północna część gminy Olkusko-Siewierskiej na północ od Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej weszła w skład strefy okupacyjnej niemieckiej i reformowanego tam powiatu będzińskiego. Chodziło o rzadko zaludniono obszary Gołonоga (m.in. Łęknice i Piekło) i Ząbkowic (obecnie jest to nowoczesne centrum Ząbkowic koło Domu Kultury, lecz wówczas centrum Ząbkowic znajdowało się po wschodniej części kolei, przy kościele Zesłania Ducha Świętego). Obszary te weszły 27 lutego 1915 w skład gminy Wojkowice KościelneKreis-Blatt des Kreises Bendzin, 1915, No. 2 (str. 8) i wymieniano je tam jako odrębne miejscowości Gołonóg i ZombkowiceKreis-Blatt des Kreises Bendzin, 1915, No.