W 1928 zajmowała 16 758 mórg i liczyła 37 150 mieszk. Składała się z 7 wsi z koloniami: Strzemieszyce Wielkie (z kol. Ciernice, Przełajka, Mojchowizna, Ostrowy i Grabocin) Strzemieszyce Małe (z kol. Zakawie i Lipówka) Strzemieszyce Folwark Gołonóg (z kol. Laski, Tworzeń, Łęknice, Piekło, Stara Wieś, Krasowa, Babia Ława, Zając, Podlesie, Działki, Stacja, Dziewiąty, Trzydziesty i Jamki) Ząbkowice (z kol. Starosiedle) Porąbka (z kol. Kazimierz, Pekin, Zawodzie, Juliusz, Czarne Morze, Szmejka, Maczki) Niemce (z kol. Feliks).
Jak zauważa Wiktor Bronikowski (rok 1929), gmina Olkusko-Siewierska była dziwolągiem, zarówno ze względu na nazwę, jak i na swą wielkość, obejmującą w 1921 roku 37.150 ludzi i 89 km². Ponadto gmina ta miała być podzielona podczas międzywojnia (co zresztą planowano od 50 lat), jednak wykonanie wstrzymano do czasu wybudowania szkół publicznych i dróg, ponieważ po podziale na trzy gminy – jedna z nich miałaby z tym trudności, gdyż zostałaby z ludnością robotniczą bez zakładów przemysłowych (podatki)W. Bronikowski (1929): Stosunki rolnicze powiatów będzińskiego i zawierckiego. Państwowy Instytut Naukowy Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach.