Zyskał również spore poparcie wśród radykałów i nonkonformistów.
Po wygranych przez Partię Liberalną wyborach 1880 r. Chamberlain, mimo krótkiego stażu w parlamencie, został członkiem gabinetu jako przewodniczący Zarządu Handlu. Na tym stanowisku doprowadził do uchwalania Grain Cargoes Act, który zabezpieczał transporty zboża, Electric Lighting Act, który zobowiązał rady municypalne do wsparcia procesu elektryfikacji, oraz Seaman's Wages Act. Chamberlain popierał również działalność Irlandzkiej Ligi Ziemskiej, która prowadziła walkę z anglo-irlandzkimi landlordami na tle obrotu ziemią w Irlandii. Poparcie to nie było jednak pełne, gdyż Chamberlain uważał, że spełnienie żądań Ligi wzmocni w Irlandii dążenia do autonomii.
Chamberlain był zdecydowanym przeciwnikiem przyznania Irlandii autonomii, gdyż uważał, że będzie to pierwszy krok na drodze do rozpadu Imperium Brytyjskiego. Zgłosił on propozycję utworzenia Irlandzkiej Rady Centralnej, wyposażonej w kompetencje decydowania o sprawach ziemi, edukacji i komunikacji. Propozycja ta została odrzucona przez rząd w 1885 r.