thumb|Skamieniałość Palaeobatrachus gigas Paleobatrach (Palaeobatrachus) – rodzaj niewielkich płazów bezogonowych z rodziny Palaeobatrachidae występujących w Europie i Ameryce Północnej od późnej kredy do wczesnego plejstocenu. Jego nazwa oznacza „pradawna żaba”.
Morfologia Palaeobatrachus był niewielkim zwierzęciem, osiągającym długość około 10 cm – największy z gatunków, Palaeobatrachus gigas, dorastał do 12 cm. Doskonale zachowane skamieniałości tych płazów pozwoliły paleontologom dokładnie odtworzyć ich realny wizerunek. Wyglądem bardzo przypominały żyjące dziś w środkowej i południowej Afryce platany. Ich ciała były względnie duże, a głowy szerokie. Podobnie jak u większości współczesnych płazów bezogonowych, samice były większe od samców.
Występowanie Skamieniałości paleobatrachów znajdowane są w wielu rejonach Europy Środkowej – przede wszystkim w Czechach, wschodnich Niemczech oraz na stanowisku w Geiseltal na zachodzie Niemiec.
Nieliczne szczątki pochodzą też z mastrychtu Ameryki Północnej, m.in. z formacji Horseshoe Canyon.