10 września udały się w kierunku Tomaszowa Lubelskiego, przez Lublin osiągając rano 11 września, Piaski Luterskie. 12 września oba dywizjony dojechały do rejonu Zamościa. 13 września rozkazem dowódcy artylerii Armii „Kraków” dywizjony odjechały w kierunku Włodzimierza Wołyńskiego, gdzie przybyły 14 września. Zagrożone przez oddziały pancerno-motorowe niemieckiej 2 Dywizji Pancernej, która zaatakowała Zamość. 15 września oba dywizjony wyjechały przez Łuck do Dubna, które osiągnęły 16 września. Z uwagi na agresję sowiecką 17 września 12 dan podjął marsz w kierunku zachodnim. 19 września w Toporowie koło Radzichowa dołączył do Grupy „Dubno”. 21 września Grupa "Dubno" stoczyła walkę z oddziałem wydzielonym niemieckiej 4 Dywizji Lekkiej zdobywając Kamionkę Strumiłową, 12 dywizjon 22 września podjął marsz przez Batiatycze, Kupiczwolę do Mostów Wielkich, gdzie stoczył potyczkę z niemieckimi motocyklistami. Następnie po krótkim odpoczynku podjął nocny marsz przez Chlewczany, Sałasze w rejon Worochty, którą osiągnął 23 września. Po dziennym odpoczynku podjął kolejny nocny marsz w kierunku Rawy Ruskiej, rano opanowano w walce miejscowość Rzeczki. Z uwagi na zamknięcie dalszego marszu przez niemiecką 2 Dywizję Pancerną, większość Grupy „Dubno” skapitulowała 25 września. Dowódca 12 dan mjr.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 12 Dywizjon Artylerii Najcięższej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.