W kompozycji ołtarza centralne miejsce zajmuje nie Zbawiciel, lecz ukazany w profilu Judasz Iskariota, ostentacyjnie pokazujący Nauczycielowi sakwę ze srebrnikami. Jest to zapowiedź zdrady, a w konsekwencji wydania Jezusa na śmierć krzyżową, która przyniesie zbawienie. Natomiast Chrystus kieruje wzrok ku Janowi – najmłodszemu spośród uczniów, którego przytula do lewego ramienia. Przedstawienie jaskrawo odmiennych związków pomiędzy obydwoma apostołami a Chrystusem unaocznia kolejny passus z Ewangelii św. Jana: "Piotr obróciwszy się zobaczył idącego za sobą ucznia, którego miłował Jezus, a który to w czasie uczty spoczywał na Jego piersi i powiedział: «Panie, kto jest ten, który Cię zdradzi?" (J 21, 20). Ponadto jeden z apostołów zasiadających przy stole wskazuje prawą ręką na stół ołtarzowy, co łączy Ostatnią Wieczerzę z kościelną Eucharystią. Dalszy ciąg narracji tworzy scena Modlitwy w Ogrojcu, gdzie Chrystus modli się, zwracając w stronę kielicha postawionego na wysokiej skale. W oddali podąża w stronę Zbawiciela grupa oprawców z Judaszem na czele. Natomiast scena ukrzyżowania jest ukazana na predelli, zaś pamiątka śmierci Chrystusa umieszczona jest w krzyżu relikwiarzowym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ołtarz Świętej Krwi · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.