Wacław Kazimierz Mordas-Żyliński (ur. 19 lutego lub 1 marca 1803 w Niedzingach lub Mereczu, zm. w Sankt Petersburgu) – duchowny katolicki, biskup wileński (1848–1856), arcybiskup mohylewski (1856–1863).
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej herbu Janina, miał pięciu braci i dwie siostry. Jego ojcem był cześnik Ludwik Żyliński. Wyświęcony na księdza został w 1826 r. Pełnił funkcję wikariusza w Mińsku, proboszcza w Iwieńcu, profesora i rektora seminarium diecezji mińskiej, kanonika i wikariusza kapitulnego mińskiego. Następnie był kanonikiem kapituły diecezjalnej w diecezji wileńskiej oraz członkiem Kolegium Duchownego w Petersburgu.
Jego stryjecznym wnukiem był poseł na Sejm Litwy Środkowej – Aleksander Żyliński.
Został pochowany w rodzinnym majątku Nedzingi (lit. Nedingės) koło Oran.
Odznaczenia Władze carskie nadały mu odznaczenia: Order Świętego Włodzimierza 4 klasy (1835) Order Świętego Stanisława 2 klasy Order Świętej Anny 2 klasy z koroną cesarską Order Świętego Stanisława 1 klasy (1853) Order Świętej Anny 1 klasy (1856) Order Orła Białego (1862)
Przypisy