Życiorys Urodzony w rodzinie kalwińskiej, jako syn Jana, starosty starodubowskiego, i Kornelii z OdyńcówBibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, T. 6, cz. 1: Oświecenie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1970, s. 176.. Pierwsze nauki pobierał u wędrującego bakałarza Kozaryna, a od roku 1743 uczęszczał do dysydenckiej szkoły w Kiejdanach. Latem roku 1745 ukończył gimnazjum w Słucku. W drodze do Berlina, okradziony w Stargardzie, wstąpił na 4 miesiące do wojska pruskiego. Odniósł rany w bitwie pod Kesselsdorf (15 grudnia 1745), a 11 dni później wystąpił z armii. Następnie (począwszy od końca grudnia 1745) kształcił się w Berlinie (Gimnazjum Joachimowskie) i Królewcu na pastora. 4 października 1748 wyruszył do Frankfurtu nad Odrą, by podjąć studia filozoficzne na tamtejszym uniwersytecie. Na katolicyzm przeszedł w roku 1754 (lub nieco wcześniej, pomiędzy rokiem 1748 a 1751), chcąc uzyskać rękę posażnej panny katoliczki, co ostatecznie skończyło się niepowodzeniem. Wuj Wincentego Dunina-Marcinkiewicza. Członek Imperatorskiej Akademii Rosyjskiej (1807).