Są długowieczne, ale rosną wolno.
Wnętrze pnia bogate w skrobię u niektórych gatunków bywa spożywane, aczkolwiek ze względu na współwystępujące toksyny wymaga specjalnej obróbki. Jadalne są także nasiona i młode liście. Niektóre sagowce, zwłaszcza sagowiec odwinięty, są uprawiane jako rośliny ozdobne.
Rozmieszczenie geograficzne thumb|Cycas media – makrosporofile z nasionami Centrum występowania sagowców obejmuje tereny południowo-wschodniej Azji. Poza tym gatunki tego rodzaju spotykane są na niewielkich obszarach w Afryce wschodniej, na Madagaskarze, w południowej części Półwyspu Indyjskiego, na północy Australii i na wyspach Pacyfiku po Nową Kaledonię.
Morfologia Pokrój Przypominające palmy rośliny z podziemnym lub nadziemnym pniem okrytym trwałymi nasadami liści. Młode części roślin pokryte są włoskami. Stare okazy osiągają do 10 m wysokości. Liście Skupione w pióropusz na szczycie pędu, pierzasto złożone. Oś liści jest prosta lub nieco odgięta, za młodu nie zwija się pastorałowato jak podobne liście u paproci (chociaż poszczególne listki zwinięte są za młodu jak sprężyny ku osi liścia). Listki mają pojedynczą, grubą i nierozgałęzioną żyłkę centralną. W sumie listków bywa do ok.