Według akt wywiadu cywilnego PRL, dostępnych w Instytucie Pamięci Narodowej, Antoni Macierewicz w pierwszej połowie lat 80. znajdował się pod ochroną wysokich rangą funkcjonariuszy komunistycznych służb specjalnych. Dokumenty wskazują generała Zdzisława Sarewicza (ówczesny dyrektor Departamentu I MSW, czyli wywiadu cywilnego PRL) oraz pułkownika Stefana Mikołajskiego (funkcjonariusz elitarnego Biura Studiów SB). Chodzi o akta zawarte w teczce „Chemex”, prowadzonej przez Departament I MSW„Chemex”, IPN BU 01911/147.Tomasz Piątek, Macierewicz. Jak to się stało, Arbitror, Warszawa 2018, s. 78–158.. Wśród nich jest tzw. „notatka Hutorowicza”, czyli dokument sporządzony 11 grudnia 1984 przez porucznika wywiadu Ireneusza Jasińskiego (nazwisko legalizacyjne „Hutorowicz”). Porucznik Jasiński „Hutorowicz” spisał tę notatkę dzień po rozmowie z esbeckim kapitanem Grzegorzem Bolestą ze Stołecznego Urzędu Spraw Wewnętrznych (SUSW). Kapitan Bolesta był oficjalnie odpowiedzialny za śledzenie Antoniego Macierewicza i jego współpracowników. Jednak notatka „Hutorowicza” mówi, że Biuro Studiów SB chroniło Macierewicza przed Bolestą.