kilka spacji na początku wiersza lub znak tabulacji, w celu wymuszenia wcięcia na wydruku kodu źródłowego) pełnić wyłącznie funkcję separatora.
Pewne pary jednostek leksykalnych nie wymagają rozdzielenia separatorem. Na przykład identyfikator zmiennej i operator (który sam stanowić może separator) zapisany w wyrażeniu w większości języków nie musi być w typowym przypadku rozdzielany separatorem, gdyż same zasady notacji tych jednostek leksykalnych umożliwiają ich wyodrębnienie z kodu źródłowego.
Rodzaje separatorów Różne języki programowania mogą mieć zdefiniowany różny zestaw separatorów i własne zasady ich stosowania. Do typowych separatorów należą: białe znaki spacja znak nowej linii znak powrotu karetki znak tabulacji komentarze operatory nawiasy w wyrażeniach w indeksowaniu struktur danych w specyfikacji list parametrów lub argumentów podprogramów w zapisie wartości złożonych (np. tablicowych, rekordowych, zbiorowych, listowych itd.) znaki interpunkcyjne terminator instrukcji (np. średnik ";" w języku C) separator instrukcji (np. średnik ";" w języku Pascal) separator listy (parametrów, argumentów, literałów prostych w zapisie wartości złożonych, np.