thumb|Grób Tadeusza i Heleny Fijewskich na cmentarzu Powązkowskim Helena Makowska-Fijewska z domu Modrzyńska (ur. 18 maja 1918 w Rybnie, zm. 1 października 1993 w Warszawie) – polska aktorka i śpiewaczka operowa.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Damazego (ur. 1889) i Anieli (ur. 1895) Modrzyńskich. Miała brata Damazego (1914–1939) oraz pięć sióstr: Honoratę, Eugenię, Urszulę, także aktorkę, Franciszkę i Teresę.
W 1938 jako studentka WSM w Toruniu wygrała konkurs piękności zorganizowany przez „Tygodnik Filmowy”. Występowała w warszawskim Teatrze 8.30.
W czasie okupacji niemieckiej uczęszczała na prywatny kurs wokalny prof. Adeli Comte-Wilgockiej. Była też uczennicą Eugenii Hoffman-Weikertowej.
Po wojnie zadebiutowała w 1946 w łódzkim Teatrze Komedii Muzycznej „Lutnia”. Potem była solistką Teatru Nowego w Warszawie, przekształconego w 1954 w Operetkę. W latach 1968–1974 była aktorką Teatru Polskiego w Warszawie.
W latach 1952–1967 grała w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia. Występowała m.in. w serii komedii Jana Rybkowskiego o przygodach pana Anatola, gdzie wcielała się w postać Maniuśki, żony Anatola, którego grał Tadeusz Fijewski, rzeczywisty mąż.