Na stosunek saskiego generała do polskich żołnierzy być może miało wpływ jego pochodzenie – Barth był Łużyczaninem z Górnych ŁużycPamiętniki generała broni Leona Berbeckiego, Katowice 1959, s. 124..
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 roku Barth powrócił do Niemiec, gdzie objął dowództwo nad Dywizją „Barth” strzegącą granic Saksonii.
Odznaczenia Odznaczenia gen. von Bartha to między innymi: Komandor II klasy Orderu Zasługi Cywilnej Komandor II klasy Orderu Alberta Odznaka za Służbę Wojskową Komandor I klasy Orderu Ernestyńskiego (Saksonia-Coburg-Gotha) Komandor I klasy Orderu Sokoła Białego (Saksonia-Weimar) Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Kawaler I klasy Orderu Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego z koroną (Hesja) Komandor Orderu Franciszka Józefa (Austro-Węgry) Order Orła Czerwonego II klasy (Prusy) Order Królewski Korony III klasy (Prusy) Krzyż Honorowy Reusski Linii Młodszej I klasy (Reuss) Kawaler I klasy Orderu Miecza (Szwecja)
Przypisy
Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht Kategoria:Sascy generałowie Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Odznaczeni Orderem Alberta Kategoria:Odznaczeni Orderem Franciszka Józefa