Droga prawna Opus Dei – termin używany przez Opus Dei na określenie kolejnych etapów, jakie przemierzyła ta instytucja od jej założenia w 1928 przez św. Josemarię aż do roku 1982, kiedy to otrzymała ona obecną formę prałatury personalnej. Przedtem Opus Dei było „pobożnym stowarzyszeniem”, „wspólnotą bez ślubów publicznych” oraz instytutem świeckim.
Pierwszy etap (1928-1941) W pierwszym etapie, od założenia w 1928 aż do 1941, Opus Dei istniało bez uznania prawnego. Z punktu widzenia władz kościelnych Opus Dei było czymś zbyt małym, skoro w 1939 liczyło 12 członków. W 1941 zostało aprobowane jako „Pobożne stowarzyszenie” (Pía Unión) przez biskupa Madrytu, Leopoldo Eijo y Garay.
Stowarzyszenie Kapłańskie Świętego Krzyża (1943) W 1943 r. św. Josemaría zakładał Stowarzyszenie Kapłańskie Świętego Krzyża, które zostało uznane prawnie przez biskupa Madrytu jako „Wspólnota bez ślubów publicznych”. To stowarzyszenie kapłańskie składało się z księży wyświęconych w Opus Dei.