Łotewska Partia Socjalistyczna (łot. Latvijas Sociālistiskā partija, LSP) – łotewska partia polityczna o profilu socjalistycznym, założona została 15 stycznia 1994 jako następczyni Komunistycznej Partii Łotwy zdelegalizowanej w 1991.
Od 1995 Łotewska Partia Socjalistyczna była reprezentowana w Sejmie, zaś od 2009 do 2014 miała swojego przedstawiciela również w Parlamencie Europejskim.
W latach 1999–2015 przewodniczącym ugrupowania był Alfrēds Rubiks, były I sekretarz KC KPŁ oraz członek Biura Politycznego KC KPZR.
Historia Powstanie ugrupowania i działalność Partia powstała na bazie ruchu społecznego Równouprawnienie (łot. Līdztiesība) oraz członków zdelegalizowanej 10 września 1991 Komunistycznej Partii Łotwy sprzeciwiających się niepodległości kraju.
14 marca 1994 ministerstwo sprawiedliwości Łotwy dokonało oficjalnej rejestracji ugrupowania.
Jej przewodniczącym został były I sekretarz Komitetu Rejonowego KPZR w Lucynie Filips Stroganovs. Partia brała udział w wyborach parlamentarnych oraz samorządowych na Łotwie. W Sejmie VI kadencji (1995–1998) była reprezentowana przez 5 posłów, w Sejmie VII kadencji (1998–2002) zdobyła 4 mandaty, a w Sejmie VIII kadencji – 5 mandatów z ramienia PCTVL.