Wojsko Polskie posiadało etatową Orkiestrę Reprezentacyjną Komendy Miasta Warszawy.
Oddziały innych broni i szkoły wojskowe mogły tworzyć nieetatowe orkiestry wojskowe. Była to wewnętrzna sprawa korpusu oficerskiego danego oddziału, który ponosił wszelkie związane z tym koszty. Do orkiestr nieetatowych uczniów kontraktowych nie przyjmowano.
Kapelmistrzowie tworzyli odrębną grupę w korpusie oficerów administracyjnych.
Założenie orkiestry należało zgłosić Oddziałowi III Sztabu Generalnego. Dozwolone było przyjmowanie kontraktowe muzyków cywilnych, dla których dane dowództwo mogło zakupić w magazynach wojskowych umundurowanie oraz pobierać żołnierskie racje żywnościowe.
Orkiestry mogły występować publicznie zarobkowo w czasie wolnym od służby jedynie w odpowiednich lokalach. Odpowiednie umowy opiniowane były przez właściwą Komendę Garnizonu.
Wpływy deponowane były przez odnośną komisję gospodarczą i rozdzielane ściśle według następujących reguł: 50 — 70% zużywano na spłatę ewentualnych pożyczek inwestycyjnych. Po spłaceniu pożyczek przynajmniej 20% przekazywano na cele inwestycyjne orkiestry.