W 1918 został profesorem tytularnym, w 1930 roku mianowany profesorem honorowym na Uniwersytecie w Berlinie. W 1933 roku z powodu żydowskiego pochodzenia stracił posadę i prawo do nauczania. Za wstawiennictwem Rudolfa Ficka przyznano mu emeryturę, ale z inicjatywy następcy Ficka, Hermanna Stievego, odebrano mu pomieszczenie do pracy. Roethig załamał się psychicznie i zmarł w klinice psychiatrycznej.
Dorobek naukowy Roethig zajmował się przede wszystkim neuroanatomią porównawczą niższych kręgowców. W 1904 roku opublikował podręcznik techniki embriologicznej. Jego ostatnia większa praca poświęcona mózgowiu płazów beznogich nie ukazała się drukiemHugo Spatz. „Die vergleichende Morphologie des Gehirns vor und nach Ludwig Edinger. Rückblicke und Ausblicke”. W: Ludwig Edinger, 1855-1918. Gedenkschrift zu seinem 100. Geburtstag und zum 50 jährigen Bestehen des Neurologischen Institutes (Edinger Institut) der Universität Frankfurt am Main. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag GMBH, 1959 s. 63.
Prace Über Linsenregeneration. Berlin: G. Schade, 1898