W miejscu największego przewężenia Sanu tzw. przełomu międzybrodzkiego, zamykającego od północy wylot Kotliny Sanockiej w miejscowości Trepcza znajduje się wczesnośredniowieczna osada tzw. HorodyszczeNa terenie obecnego miasta Sanoka nie znaleziono śladów większej osady, grodu czy warowni sprzed XIII wieku. Przeprowadzone badania archeologiczne w latach 1991-2007 sugerują, że gród "Sanok", wzmiankowany w Latopisie Hipackim z 1150 oraz miejsce zawarcia tzw. "Umowy Sanockiej" z 1209 znajdowały się na terenie Horodnej i Horodyszcza w obrębie wsi Trepcza..
Gleby są tu urodzajne, teren płaski lub lekko pofałdowany, dlatego cały obszar Kotliny to tereny rolnicze, zajęte pod osadnictwo już od wczesnego średniowiecza. Cechą charakterystyczną zachodniej części Kotliny Sanockiej są porywiste ciepłe wiatry zwane fenami wiejące od południa poprzez Przełęcz Dukielską.
Po prawej stronie Sanu w Sanoku na południowych stokach grupy Orlego Kamienia zlokalizowane jest Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku, wykorzystujące ukształtowanie terenu do odtworzenia wyglądu naturalnego otoczenia budownictwa Pogórzan, Łemków i Bojków.
Główne miejscowości: Sanok, Czerteż, Zahutyń, Trepcza, Zabłotce, Jurowce, Strachocina, Kostarowce.
Przez Kotlinę prowadzą drogi krajowe DK84 oraz DK28.
Zobacz też Szlak naftowy
Przypisy
Kategoria:Pogórze Środkowobeskidzkie Sanocka