Saunders, 1895 – brzytwodziób brazylijski – wschodnia Brazylia do Paragwaju, Urugwaju i północno-wschodniej Argentyny.
Charakterystyka Morfologia mały|lewo|Osobnik dorosły w szacie spoczynkowej Wygląd zewnętrzny: Wierzch ciała czarny, spód biały. Czoło także białe, skrzydła długie i spiczaste. Nogi czerwone. Dziób długi i czerwony, czarno zakończony. Samice upierzeniem przypominają samce, ale są mniejsze.
Rozmiary: Długość ciała: samica – 35 cm, samiec – 45 cm
Rozpiętość skrzydeł: 107–127 cm
Masa ciała: samica – około 265 g, samiec – około 365 g
Głos Chrapliwe krzyki.
Występowanie Środowisko Wybrzeża, głąb lądu.
Zasięg występowania Wschodnie i południowe wybrzeża Ameryki Północnej, w Ameryce Środkowej i Południowej na wybrzeżach i w głębi lądu.
Pożywienie lewo|mały|Żerujący brzytwodziób amerykański Małe ryby, skorupiaki (np. krewetki czy kraby błękitne).
Brzytwodzioby latają nisko nad wodą, regularnie machając skrzydłami. Kiedy ptak chwyta małe rybki i skorupiaki, ma dziób szeroko otwarty, a jego spodnia część, silnie spłaszczona po bokach oraz mocno przedłużona, „przeczesuje” wierzchnią warstwę wody. Jeżeli ptak poczuje dotknięcie ryby lub skorupiaka, przymyka górną część dzioba i nachyla głowę ku piersi.