thumb|Dawna siedziba KC KPL w Wilnie Komunistyczna Partia Litwy (lit. Lietuvos komunistų partija, LKP) – komunistyczna partia litewska założona w 1918, w latach 1940–1991 sprawująca formalną władzę w Litewskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej jako część składowa WKP(b) i KPZR.
Historia W okresie niepodległej Litwy ugrupowanie działało nielegalnie, a komuniści poddani byli surowym represjom za działalność sprzeczną z racją stanu. W 1940 roku, w wyniku agresji radzieckiej, a następnie aneksji Litwy do ZSRR, Komunistyczna Partia (bolszewików) Litwy przejęła niepodzielną władzę w kraju jako część składowa ogólnoradzieckiej WKP(b). Jej pierwszym sekretarzem był wówczas Antanas Sniečkus. Funkcję szefa partii sprawował zawsze Litwin, jego zastępcą mianowano tradycyjnie Rosjanina. Po II wojnie światowej partia miała dwa swoje dzienniki, jeden w języku litewskim – „Tiesa” (pol. „Prawda”) i drugi w języku rosyjskim – „Советская Литва” („Sowietskaja Litwa”) (pol. Radziecka Litwa). Od 1953 r. dołączono do tych gazet polskojęzyczny organ partii, dziennik „Czerwony Sztandar”, który był wydawany w latach 1953–1990.