Komunistyczna Partia Estonii (est. Eestimaa Kommunistlik Partei, EKP; ros. Коммунистическая партия Эстонии, КПЭ) – estońskie ugrupowanie komunistyczne powstałe w 1920, w latach 1940–1941 i 1944–1991 w teorii partia rządząca Estonią, część składowa WKP(b) i KPZR.
Historia Komunistyczna Partia Estonii powstała 5 listopada 1920 na bazie jednej z narodowych sekcji Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) pod nazwą Venemaa Kommunistliku (bolshevike) Partei Eesti Sektsioonide Keskkomitee. Mimo podpisanego traktatu pokojowego z Estonią w Tartu w lutym 1920 władze RFSRR wciąż liczyły na wywołanie komunistycznego powstania na terenie młodej republiki.
Początkowo KPE cieszyła się znaczną popularnością wśród Estończyków ze względu na swe postulaty: zniesienie uciążliwego stanu wojennego, który obowiązywał na znacznej części terytorium Estonii, podniesienie płac, skrócenie dnia roboczego oraz wprowadzenie ubezpieczeń społecznych. Według oficjalnych danych RKP(b) podziemne struktury KPE liczyły w 1922 1,3 tys. członków, dwa lata później liczba aktywnych komunistów zwiększyła się do 2 tys.