John Joseph Sirica (ur. 19 marca 1904, zm. 24 sierpnia 1992) – amerykański prawnik, który był głównym sędzią w sądzie okręgowym Dystryktu Kolumbii w Stanach Zjednoczonych. Zyskał sławę dzięki roli głównego sędziego podczas procesu dot. afery Watergate. Zdobył uznanie narodu, naciskając na prezydenta Nixona o udostępnienie sądowi nagrań z rozmów toczących się w Białym Domu.
Zaangażowanie się Siriki w sprawę miało miejsce podczas procesu uczestników włamania do siedziby Partii Demokratycznej. Sirica nie wierzył zeznaniom włamywaczy, którzy twierdzili, że działali samodzielnie i na własną rękę. Udało mu się ich przymusić do wskazania inicjatorów akcji. Za sukcesy w prowadzeniu sprawy Watergate Sirica został uhonorowany przez magazyn „Time” tytułem Człowieka Roku 1973.
Życiorys Sirica urodził się w Waterbury w stanie Connecticut. Jego rodzicami byli imigranci z Włoch. Do Waszyngtonu trafił w 1918 roku. Tam uczęszczał do Szkoły Przygotowawczej im. Emersona, a później przeniósł się do Szkoły Przygotowawczej Stanu Kolumbia. Sirica uzyskał tytuł doktora prawa (Juris Doctor) na Wydziale Prawa Uniwersytetu Georgetown. Wcześniej uzyskał licencjat na Uniwersytecie Duke’a.