W latach 1960–1978 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Centralnego KPE. W 1978, po odsunięciu przez Leonida Breżniewa Johannesa Käbina z funkcji I sekretarza, objął stanowisko szefa partii w republice. W 1981 wszedł w skład Komitetu Centralnego KPZR. 16 czerwca 1988 został odwołany ze stanowiska I sekretarza i przeniesiony do Moskwy do pracy w Komitecie Kontroli Partyjnej KC KPZR. Od tego czasu Vaino mieszkał w stolicy Rosji. Po 1990 wycofał się z działalności publicznej. Odznaczony Orderem Rewolucji Październikowej i 3 innymi orderami.
Jego syn Eduard pracował w koncernie AwtoWAZ, m.in. na stanowisku wiceprezesa, zaś wnuk Anton jest obecnie zastępcą szefa Administracji Prezydenta Federacji Rosyjskiej.
Przypisy
Bibliografia Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 - 1991
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC KPZR Kategoria:Estońscy komuniści Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Ludzie urodzeni w Tomsku Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2022