Po wojnie nawiązała współpracę z reżyserem i choreografem Donnem Ardenem i rozpoczęła wystawianie widowiskowych pokazów tanecznych dla śmietanki Paryża. Zaczynając od skromnych kontraktów z Lido w 1947 roku, szybko zdobywali coraz większą sławę. Ich pokazy wyróżniały się ekstrawagancją: wykorzystywali kurtyny wodne, lodowiska, iluzjonistów, żonglerów, siłaczy i akrobatów. Do 1950 roku Bluebell składało się już z kilka grup tanecznych, występujących na trasach w wielu krajach. W 1958 roku podpisały pierwszy kontrakt w USA w Stardust Hotel, a wystawione w 1974 roku w MGM Grand Hotel and Casino przedstawienie Hallelujah Hollywood rozsławiło zespół na cały świat.
Marcel Leibovici zginął w wypadku samochodowym w 1961 roku, pozostawiając Margaret prowadzenie firmy i opiekę nad czwórką dzieci: Patrickiem, Francisem, Florence i Jean-Paulem. Margaret nie wyszła nigdy ponownie za mąż. Przez kolejne lata rozwijała swoją grupę, dołączając do niej nowe elementy. Jednym z najsłynniejszych było wprowadzenie tancerek topless w 1970 roku. Oficjalnie przeszła na emeryturę w wieku 80 lat. Lido odkupiło od niej markę Bluebell, której jest właścicielem do dzisiaj.