W 1911 został przydzielony do Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie na stanowisko nauczyciela, pozostając oficerem nadetatowym IR. Nr 10.
W czasie I wojny światowej na froncie na Lubelszczyźnie. 14 listopada 1914 został ranny. 9 lutego 1915, po opuszczeniu szpitala, został przydzielony do batalionu zapasowego macierzystego pułku i wyznaczony na stanowisko komendanta szkoły jednorocznych ochotników i szkoły podoficerskiej. Od 29 lipca tego roku dowodził kolejno: 13 batalionem marszowym, kompanią i batalionem na froncie wołyńskim. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 marca 1915.
W Wojsku Polskim od 27 listopada 1918, jako dowódca kompanii, a później dowódca batalionu zapasowego 15 pułku piechoty. Formalnie został przyjęty do Wojska Polskiego 30 września 1919 z zatwierdzeniem posiadanego stopnia kapitana ze starszeństwem od 1 marca 1915 i przydziałem do 15 pułku piechotyDz. Rozk. Wojsk. Nr 93 z 25 października 1919 roku, poz. 3522.. 11 czerwca 1920 jako dowódca baonu zapasowego 15 pułku piechoty został zatwierdzony z dniem z 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika piechoty, w grupie oficerów byłej c. i k. Armii.