Państwa toczące wojnę zobowiązane są do przestrzegania prawa konfliktów zbrojnych (jak np. zakaz stosowania broni masowego rażenia, złego traktowania jeńców i ludności cywilnej, zobowiązanie do ochrony dóbr kultury itp.)Obowiązek taki istnieje bez względu na okoliczności rozpoczęcia wojny o czym mówi art. 2 wspólny dla wszystkich czterech konwencji genewskich z 1949 r.: Konwencja niniejsza będzie miała zastosowanie w razie wypowiedzenia wojny lub powstania jakiegokolwiek innego konfliktu zbrojnego między dwiema lub więcej niż dwiema Wysokimi Umawiającymi się Stronami, nawet gdyby jedna z nich nie uznała stanu wojny. Ustęp 5 preambuły I Protokołu dodatkowego (1977), mówi, że postanowienia Konwencji Genewskich z dnia 12 sierpnia 1949 r. i niniejszego Protokołu muszą być w pełni stosowane we wszelkich okolicznościach wobec wszystkich osób chronionych przez te dokumenty, bez rozróżnienia na niekorzyść wynikającego z charakteru lub przyczyn konfliktu zbrojnego albo motywów głoszonych lub przypisywanych Stronom konfliktu.Już Deklaracja petersburska z 1868 mówiła jedynym legalnym celem, jaki państwa winny sobie stawiać w czasie wojny, jest osłabienie sił zbrojnych nieprzyjaciela (Dopuszczalność pozbawienia życia kombatanta w świetle międzynarodowego prawa humanitarnego s. 210).Konwencja haska z 1954 r.