Franciszek Chrószcz (ur. 1 listopada 1846 (zob. Bogdan Snoch, Górnośląski leksykon biograficzny. Katowice, Muzeum Śląskie, 1997. , podaje jako rok narodzin Chrószcza - 1844). w Krzyżkowicach, zm. 8 sierpnia 1906 w Pszowie)Janusz Lubszczyk, „Trzy strzały - smutna historia Franciszka Chrószcza, Zeszyty Pszowskie (grudzień, 2011 r., materiały pokonferencyjne) ISSN 1642-3038, s. 6. – polski górnik, weteran trzech wojen pruskich, nazywany Śląskim Drzymałą.
Życiorys Zgodnie z pruskim prawem, jako obywatel tego państwa Chrószcz miał obowiązek odbyć służbę wojskową. Komisja poborowa zakwalifikowała go jako zdolnego do służby i tym samym zasilenia armii. Ze względu na swoje walory i zdolności został sanitariuszem. Brał udział po stronie pruskiej w trzech wojnach, kolejno z Danią o Szlezwik i Holsztyn (1864 r.), Austrią o hegemonię w Związku Niemieckim (1866 r.) oraz z Francją (1870–1871 r.). Za udział w wojnach otrzymał odznaczenia oraz stopień podoficeraJanusz Lubszczyk, „110 lat temu w Pszowie…, cz 1, Nowiny nr 32 (3079) z 10 sierpnia 2016 r. (Dodatek Nowiny Historia cz. 7).. Prawdopodobnie robiłby karierę w wojsku, jednak ze służby wyeliminował go uraz nogi. Małe uposażenie, które było ekwiwalentem wojskowym za poniesiony uszczerbek na zdrowiu na niewiele starczało.