Zofia Leonia Garbaczewska-Pawlikowska herbu Ślepowron (ur. 20 lutego 1922 w Siedlcach, zm. 13 sierpnia 2017) – polska poetka, pisarka i malarka, głównie portrecistka.
Życiorys Dzieciństwo spędziła w Sosnowcu. Pochodziła z rodziny o dwupokoleniowej tradycji aptekarskiej. Jej ojciec był przed wojną właścicielem apteki, także najmłodsza siostra – Krystyna ukończyła farmację.
Naukę malarstwa rozpoczęła podczas II wojny światowej w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, którą Niemcy przemianowali na Staatliche Kunstgewerbeschule Krakau. Jej wykładowcami byli m.in. profesorowie Władysław Jarocki, Wojciech Weiss, Stanisław Kamocki i Fryderyk Pautsch.
Już po wojnie ukończyła farmację na Akademii Medycznej i później historię sztuki na UJ. Była żoną Wiktora Pawlikowskiego – artysty malarza (zm. 1982).
Najpierw pracowała zawodowo jako farmaceutka, a następnie jako chemiczka, poświęcając wolny czas na twórczość malarską i później także literacką.
Wydała 20 książek, głównie tomików poetyckich, a także prozę autobiograficzną.
Miała liczne indywidualne wystawy malarskie w Polsce oraz poza granicami, m.in. w USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii i we Włoszech, gdzie w miejscowości Bellagio znajduje się stała ekspozycja malarki.