"Kurier Poranny", 1912, nr 161, s. 6.. Następnie mieszkał u syna Jana w Walewicach k. Góry Kalwarii, a od 1924 w Nowej Wsi koło Starogardu Gdańskiego u syna Stefana. Edward Przanowski zmarł w dniu 6 lutego 1929 w Nowej Wsi koło Starogardu Gdańskiego i pochowany został na cmentarzu farnym w Starogardzie Gdańskim, z honorami wojskowymi 2. Pułku Szwoleżerów Rokitniańskich. W latach osiemdziesiątych XX w. staraniem Towarzystwa Miłośników Ziemi Kociewskiej odnowiono zniszczony grób Przanowskiego; w 1984 w Nowej Wsi odsłonięto tablicę pamiątkową, a w Starogardzie Gdańskim nazwano ulicę jego imieniemJ. Milewski, Patroni ulic Starogardu Gdańskiego. Starogard Gdański 1994, s. 30..
Przypisy
Bibliografia Polski słownik biograficzny, tom 28, s. 637-638 (autor biogramu: Ryszard Szwoch) biogram w iPSB Słownik biograficzny techników polskich, tom 14. Warszawa 2003, s. 108-110 (autor biogramu: Marek Wasiak); „Wychowanie Fizyczne i Sport” 1987 nr 2, s. 92 (autor biogramu: Ryszard Szwoch).
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Ludzie związani ze Słupcą Kategoria:Ludzie związani z Łęczycą Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Powstańcy styczniowi Edward Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1929