W społeczeństwie przyjęło się dzielić pornografię na dwa rodzaje – „miękką”, z pogranicza erotyki i seksu, gdzie nie jest pokazywany akt kopulacji, oraz „twardą”, do której zalicza się między innymi treści ilustrujące genitalia w stanie wzbudzenia czy akty perwersyjnych zachowań podczas stosunku. Pierwszym krajem, w którym zalegalizowano tzw. „twardą” pornografię, wraz z pornografią z udziałem dzieci oraz zwierząt, była Dania, 1 lipca 1969. Przykładami innych liberalnych w tej kwestii krajów są Holandia, gdzie pisma i filmy pornograficzne można było kupić w kioskach ulicznych, czy Szwecja (chociaż tam przepisy dotyczące dostępności pornografii zostały w latach 80. XX w. znacznie zaostrzone). W wielu krajach z listy przestępstw seksualnych została usunięta zoofilia, dozwolona jest równocześnie sprzedaż pornografii z udziałem zwierząt. W takich przypadkach pojawiające się w tej materii sprawy karne są rozstrzygane z perspektywy nieprzyzwoitości oraz przepisów okrucieństwa wobec zwierząt. W sprawach tych istnieje również małe prawdopodobieństwo otrzymania kary pozbawienia wolności.