Ogółem wyprodukowano 512 egzemplarzy, poza macierzystą wytwórnią także w zakładach Bayerische Flugzeugwerke, Gotha i Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH.
W listopadzie 1936 roku samoloty He 45 weszły na wyposażenie Legionu Condor. Od marca 1937 roku rozpoczęto ich przekazywanie lotnictwu nacjonalistów hiszpańskich. Wzięły one udział w walkach z wojskami republikańskimi. Także rząd bułgarski zamówił 12 maszyn, które służyły początkowo jako rozpoznawczo-bombowe, a po zastąpieniu ich przez nowsze Letov S-328 zostały przekazane do szkoły nawigatorów. 6 samolotów He 45 używało także lotnictwo węgierskie.
W chwili rozpoczęcia II wojny światowej Luftwaffe miała w pierwszej linii tylko nieliczne He 45. Pozostałe były wykorzystywane do szkolenia, a od 1942 roku także jako nocne bombowce na wzór radzieckich Po-2.
Opis konstrukcji Samolot Heinkel He 45 był dwumiejscowym dwupłatem konstrukcji mieszanej ze stałym podwoziem. Uzbrojenie stanowił jeden stały karabin maszynowy kal. 7,92 mm strzelający przez krąg śmigła i jeden ruchomy karabin tego kalibru w kabinie obserwatora oraz do 300 kg bomb na zaczepach pod kadłubem.
Zobacz też Heinkel He 46
Przypisy
Bibliografia
Virtual Aircraft Museum [dostęp 28 maja 2012]
Kategoria:Niemieckie samoloty rozpoznawcze II wojny światowej Kategoria:Niemieckie samoloty bombowe II wojny światowej 045 Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty bombowe z napędem śmigłowym