Znaczne zróżnicowanie wysokościowe tej grupy górskiej skutkuje dobrze zaznaczonym występowaniem pięter roślinnych. Ogólnie w górach Serra da Estrela można zdefiniować trzy duże piętra roślinne: podgórskie, pośrednie i górskie, które można scharakteryzować według ich roślinności potencjalnej (klimaksowej), aktualnej oraz odpowiednich etapów ich wzajemnego zastępowania.
Poziom podgórski, sięgający od podnóży gór do wysokości 800–900 m n.p.m., na zboczach południowo-wschodnich, południowych i południowo-zachodnich pierwotnie tworzyły rozległe, śródziemnomorskie gaje wieczniezielonych dębów ostrolistnych i dębów korkowych. Na zachodzie i północy zastępowały je gaje ze zrzucającymi liście dębami szypułkowymi. Lokalnie występowały większe zagajniki jesionowe z jesionem wąskolistnym (Fraxinus angustifolia Vahl.) związane z wilgotniejszymi glebami, a w dolinach wzdłuż linii cieków pasy gęstych lasów łęgowych z olszą czarną, wierzbami (Salix sp.), wiązem pospolitym i laurowiśnią iberyjską (Prunus lusitanica L.).