Nowy premier Carstwa Bułgarii, Aleksandyr Cankow z Porozumienia Demokratycznego, kontynuował represje wobec ludowców, zmuszając BLZCh do zaprzestania legalnej działalności politycznej. Dopiero w 1926, kiedy na czele rządu stanął Andrej Liapczew, możliwe stało się odrodzenie ruchu ludowego. Pod koniec tego samego roku Dimityr Giczew, były samorządowiec z Płowdiwu, powołał do życia partię Bułgarski Ludowy Związek Chłopski „Wrabcza 1”. Główna siedziba ugrupowania mieściła się w Sofii przy ulicy Wrabcza 1, stąd też pochodziła jego nazwaRównież obecnie w gmachu przy ul. Wrabcza 1 mają swoją siedzibę dwie frakcje BLZCh..
Pierwszy program polityczny partii akcentował konieczność wprowadzenia w kraju ludowładztwa, a w sferze ekonomicznej ustroju opartego o rolnicze spółdzielnie produkcyjne, tworzone przez prywatne gospodarstwa. Ugrupowanie opowiadało się za ograniczeniem roli zamożnej burżuazji w zarządzaniu państwem. BLZCh „Wrabcza 1” był członkiem Zielonej Międzynarodówki, środkowoeuropejskiej organizacji dążącej do powstania wspólnoty państw rolniczych, opartej na jednakowym programie ekonomicznym. Do 1931 partia pozostawała w opozycji wobec rządu Porozumienia Demokratycznego.